تاثیر آموزش بهداشت بر ارتقای فعالیت جسمانی زنان خانه دار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی کرمانشاه

اعظم گراوندی, فضل اله غفرانی پور, منصور رضائی, زهرا لقائی, شیدا سپاهی

چکیده


چکیده

زمینه: فعالیت جسمانی، رفتار بهداشتی مهمی برای پیشگیری از ابتلا به بیماری و مرگ است.  برآورد جهانی از عدم فعالیت فیزیکی در بالغین، 17 % است. این میزان در کسانی که فعالیت جسمانی اندکی دارند (کم‌تر از 5/2 ساعت در هفته) 51-31 % است. در ایران بیش از 70 % مردم فعالیت فیزیکی کافی ندارند.

روش‌ها: این مداخله آموزشی بر روی زنان خانه‌دار شهرستان کرمانشاه انجام پذیرفت و ابزار جمع‌آوري داده‌ها پرسشنامه محقق‌ساخته بود. مداخله شامل کلاس آموزشی، کتابچه و سی‌دی آموزشی بود. داده‌ها قبل و دو ماه پس از آموزش جمع‌آوری و پس از ورود داده‌ها به کامپیوتر با استفاده از نرم‌افزار  SPSS نسخه 16 آنالیز شدند.

یافتهها: بیشترین سن در گروه مداخله و کنترل سنین 34-25 سال بود و بین دو گروه از نظر تحصیلات تفاوتی وجود نداشت (104/0P=). سطح آگاهی قبل از آموزش در گروه مداخله و کنترل 25/39 و 11/33  و پس از آموزش 63/62 و 12/41 بود. میانگین امتیاز نگرش در گروه مداخله و کنترل قبل از آموزش 19/84 و 19/80 % بود. میانگین عملکرد فعالیت جسمانی در گروه مداخله و کنترل قبل از آموزش 04/31 و 99/25% بود و تفاوت معنی‌داری بین دو گروه وجود نداشت (455/0=P).

نتیجه‌گیری: این مداخله در افزایش میزان فعالیت جسمانی تاثیر داشت گر چه در بعضی موارد افزایش فعالیت جسمانی در گروه کنترل نیز مشاهده شد ولی این افزایش قابل ملاحظه و معنی‌دار نبود. در مجموع تاثیر آموزش بر فعالیت جسمانی در گروه مداخله قابل توجه بود که می‌توان این افزایش را ناشی از تاثیر آموزش دانست.

کلید واژه ها: آموزش بهداشت، زن خانه دار، فعاليت جسماني


تمام متن:

PDF

مراجع


References

Sheikholeslami R, Mohammad R, Mohammad K, Vaseghei M. Non communcable disease risk factors in Iran. Asia Pac J Clinic Nutria 2004; 13(2 ): 100.

US Public Health Service Office of the Surgeon General. Physical activity and health: A report of the surgeon general. Washington: US Department of HHS 1996.

World health report 2002. Risk reduction, healthy life promotion, 1st Ed, Tehran, Avicenna Institute press, Health Ministry and WHO cooperation 2002 (Persian).

Kelley K, Abraham C. RCT of a theory based intervention promoting healthy eating and physical activity amongst out patients older than 65 years. Soc Sci Med 2004; 59(4): 787-97.

Kin Month AL, Wareham NJ, Hardeman W, Sutton S, Prevost AT, Fans Awe T, et al. Efficacy of a theory based behavioral intervention to increase physical activity in an at risk group in primary care (Pro Active UK): A randomized trial. Lancet 2008; 371(9606): 41-8.

Costanzo C, Walker SN, Yates BC, Cube BM, Berg K. Physical activity counseling for older women. West J Nurse Res 2006; 28: 786-98.

Robbins B, Grete Beck AK, Kasanis AS, Pender NJ. Girls on the more programs to increase physical activity participation. Nurse Res 2006; 40(3): 206-16.

Delavari AR, Alikhani S,Alaadini F, Goya MM. Report of non communicable diseases risk factor in 30 provinces of Iran, 2005. Tehran, Health Management Center, MOHME 2005, 1st Ed, Sadra publication center (Persian).

Health People 2010, US Department of Health and Human Service (2000). Understanding and improving health, conference edition. Washington DC; 2000: 4-56.

Rafti M, Ghotbi M, Ahmadnia H. Fondamental prevention and diseases care: non communicable diseases care system. Tehran, Health Management Center, MOHME 2008; 47-49, (Persian).

Nabipour I. Effects of a community-based healthy heart program on increasing healthy women's physical activity: a randomized controlled trial guided by Community-based Participatory Research (CBPR). ISMJ 2007; 9(2): 190-99, (Persian).

Motefaker M, Sadrbafghi SM, Rafiee M, Bahadorzadeh L, Namayandeh SM, Karimi M, et al. Epidemiology of physical activity: A population based study in Yazd city. TUMJ 2007; 65(4): 77-81 (Persian).

Moeini B, Rahimi M, Hazawaei M, Allahwerdipour H, Moghimbigi A, Mohamadfam A. Effects of training based on change steps model on body activity promotion and increase physical power. Journal Mil Med 2010 autumn; 12(3): 123-30, (Persian).

Norozi A, Ghofranipour F, Hydarnia M. Effects of education based on health promotion pattern on physical activity of women with diabetes. Int J Endocrinol Metab 2011; 4: 361-67, (Persian).

Mohamadi Z, Ziaeiha M, Wariani A, Khalaj M, Zaidi B, Tonekaboni H. Prediction of behavior change steps of body activity in Ghazvin University of medical sciences using Pender pattern. The Journal of Qazvin University of Medical Sciences 2010; 14(3): 59-65, (Persian).

Estebsari F. The study of intervention training program effect on physical activity. Health Piaward 2008; 2(4): 54-63, (Persian).

Ahmadi Tabatabaei W, Taghdisi M, Sadeghi A, Nakhaei N, Belali F. The physical activity education effects on knowledge, attitude and practice of health center staff in Kerman province. Journal of research and health, 2012; 2(1): 137-44, (Persian).

Ghazanfari Z. The study of efficacy rate of theory based behavior change intervention on promotion and continues of diabetic women body activity in Tehran city. Medical College, Tarbiat Modares University, PhD thesis, 2010, (Persian).

Sarrafzadegan N, Bahonar A, Klishadi R. First book; Isfahan health heart program; activity and strategies affect on prevention and control of non communicable diseases in Iran, review on objectives, strategies and method of merging Isfahan health heart program activity in health system services. Isfahan University of medical sciences; 2007: 80-100 (Persian).

World Health Organization. See dietary lifestyle is a global public health problem. WHONCD, Prevention and health promotion, 2003: 13.

International Physical Activity Questionnaire. Available at: http://www.ipaq.ki.se/ipaq.htm.

Abu-Moghli FA, Khalaf IA, Barghoti FF. The influence of a health education program on healthy lifestyles and practices among university students. International Journal of Nursing Practice 2010; 16: 35–42.

Abadeipour F, Abadeipour M, Abadi H, Ayatinejad Kh, Ehteshmaei F, Esfehanei Sh, et al. Effects of a community based healthy heart program on increasing healthy women's physical activity. Iranian South Medical Journal 2007; 9(2): 190-99, (Persian).

Dinger MK, Heesch KC, Mc Clary KR. Feasibility of a minimal contact intervention to promote walking among insufficiently active women. Am J Health Promot 2005; 20(1): 2-6.

Vander Biji AK, Laurant MG, Wensing M. Effectiveness of physical activity interventions for older adults: A review. Am J Prev Med 2002; 22(2): 120-33.

Carroll JK, Lewis BA, Marcus BH, Lehman EB, Shaffer ML. Sciamanna CN. Computerized tailored physical activity reports a randomized controlled trial. Am J Prev Med 2010; 39(2):148-56.

Eakin EG, Glasgow RE, Riley KM. Review of primary care based physical activity intervention studies: Effectiveness and implications for practice and future research. J Fam Pract 2000; 49(2): 158-68.

Vanninen E, Uusitupa M, Siitonen O, Laitinen J, Länsimies E. Habitual physical activity, aerobic capacity, and metabolic control in patients with newly diagnosed type 2 (non insulin dependent diabetes mellitus): Effect of one year diet and exercise intervention. Diabetologia 1992; 35: 340-6.


ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.


Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.